غزل شمارهٔ ۵۰۷

غزلیات

گر آتش آه ما درافتد
صد شاه به یک نفس برافتد

دستی چه بود هزاردستان
گر دست زنیم بر سر افتد

افتاد به خاک و بر نخیزد
آن کو به دعای ما درافتد

در دامن ما کسی که زد دست
هستیم یقین که کمتر افتد

دجال اگر به خر نشیند
آید روزی که از خر افتد

وان کس که به صدق درنیامد
در خانهٔ فقر بر در افتد

هر کس که رسد به نعمت الله
بر درگه او چو قنبر افتد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}