غزل شمارهٔ ۵۳۸

غزلیات

نعمت الله خدا به ما بخشید
خوش نوائی به بینوا بخشید

گنج اسما به ما عطا فرمود
پادشاهی به این گدا بخشید

خلعتی خوش مرصع از کرمش
رحمتی کرد و آن به ما بخشید

هرچه خواهد چنین چنان بخشد
کس نگوید که او چرا بخشید

هم نبوت به انبیا او داد
هم ولایت به اولیا بخشید

دل اگر برد جان کرامت کرد
درد اگر داد هم دوا بخشید

سیدی ساخت بندهٔ خود را
منصب عالی ای مرا بخشید

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}