غزل شمارهٔ ۵۹۹

غزلیات

بود و نابود در نمی گنجد
مایه و سود در نمی گنجد

ای که گوئی مرا وجودی داد
خوش بر وجود در نمی گنجد

آتش عشق عود دل را سوخت
بعد ازاین عود در نمی گنجد

ساقی اینجا کجا و مطرب کو
ساغر و رود در نمی گنجد

چندگوئی که خوش همی سوزم
آتش و دود در نمی گنجد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}