غزل شمارهٔ ۶۰۲

غزلیات

در دل به جز از خدا نگنجد
چون او گنجد هوا نگنجد

دل خلوت خاص حضرت اوست
بیگانه و آشنا نگنجد

مائیم و نگار خوش کناری
مویی به میان ما نگنجد

سلطان عشقست و عقل درویش
در مجلس شه گدا نگنجد

دردی دارم دوا ندارد
با درد چنین دوا نگنجد

چون نیست به جز یکی که گوید
درد خود گنجد و یا نگنجد

خوش خم میست نعمت الله
در جام جهان نما نگنجد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}