غزل شمارهٔ ۷۴۴

غزلیات

عارفانی که ما به ما جویند
گاه در بحر و گاه در جویند

دیدهٔ روشن خوشی دارند
در همه حال ناظر اویند

نور او را به نور می بینند
وحده لاشریک له گویند

بندهٔ حضرت خداوندند
لاجرم بندگان نیکویند

نقش غیری خیال کی بندند
غیر چون نیست غیر چون جویند

آینه کو هزار می نگرند
همچو ما با هزار یک رویند

بندهٔ سید خراباتند
بندگان تمام آن جویند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}