غزل شمارهٔ ۸۳۷

غزلیات

مه نقاب آفتاب است ای پسر
آفتاب مه نقال است ای پسر

شب چنین باشد ولی چون روز شد
روشن است و آفتابست ای پسر

می نماید عالمی در چشم ما
چون حبابی پر ز آبست ای پسر

ساقی ما کرد میخانه سبیل
لطف ساقی بی حسابست ای پسر

میر مستانیم و با ساقی حریف
این سعادت زان جنابست ای پسر

گر بخواهی هفت هیکل نزد ما
حرفی از ام الکتاب است ای پسر

نعمت الله در خرابات مغان
عاشق و مست و خرابست ای پسر

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

کتاب‌ها

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

کتاب: {{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}

نظرات

هنوز نظری تأیید نشده.

{{ c.author }}

{{ c.body }}

{{ commentMsg }}