غزل شمارهٔ ۹۲۶

غزلیات

دل به دلبر گذار و خوش می باش
جان به جانان سپار و خوش می باش

نقش رویش که نور چشم من است
بنظر می نگار و خوش می باش

باش با جام می دمی همدم
نفسی خوش بر آر و خوش می باش

هر چه داری همه امانت اوست
جمله با او سپار و خوش می باش

چو همه اوست غیر او خود نیست
همه را دوست دار و خوش می باش

تنگهٔ زر یکی و تنگه بسی
تنگ ها زر شمار و خوش می باش

یار جانی نعمت الله شو
باش با یار ، یار و خوش می باش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}