غزل شمارهٔ ۹۶۰

غزلیات

چه خوشحالی که می یابم جمالش
چه خوش خوابی که می بینیم خیالش

بیا بر چشم ما بنشین زمانی
که تا بینی به چشم من جمالش

برای حسن او فالی گرفتم
برآمد سورهٔ طه بفالش

مثالش می نماید جام باده
نظر کن در مثال بی مثالش

خراباتست و ما مست و خرابیم
نخواهد بود عقل اینجا مجالش

دلم در بحر عشقش غرقه گردید
ندانم تا چه شد بیچاره حالش

حلالش باد جان من حلالش
می وحدت به شادی نعمت الله

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}