غزل شمارهٔ ۹۶۷

غزلیات

آن یکی از هر یکی می جویمش
دو نمی گویم یکی می گویمش

دیده گر نقش خیال غیر دید
پاکبازانه روان می شویمش

شد معطر عالمی از بوی او
این چنین بوی خوشی می بویمش

یک حقیقت در دو عالم رو نمود
در دو عالم آن یکی می گویمش

سیدم تخم محبت کاشته
از محبت من چنین می رویمش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}