غزل شمارهٔ ۱۰۰۲

غزلیات

جام گیتی نماست یعنی دل
مظهر کبریاست یعنی دل

دردمند است و درد می نوشد
دُرد دردش دواست یعنی دل

دل نظر گاه حضرت عشق است
مثل او خود کجاست یعنی دل

خلوت دل سرای سلطان است
فارغ از دو سراست یعنی دل

گنج و گنجینهٔ طلسم نگر
جامع انتهاست یعنی دل

در ولایت ولی کامل اوست
روز و شب با خداست یعنی دل

نعمت الله به ذوق می گوید
جان و جانان ماست یعنی دل

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}