غزل شمارهٔ ۱۰۶۲

غزلیات

زآفتاب مهر او تابنده ام
پادشاهی می کنم تا بنده ام

صورتم پرگار و معنی نقطه ای
این حروف از لوح دل خواننده ام

مستم از جام می ساقی عشق
مجلس عشاق را فرخنده ام

تا به اسما و صفاتش عارفم
از حضور ذات او وامانده ام

عاشق و معشوق ما هر دو یکی است
نعمت الله را چنین داننده ام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}