غزل شمارهٔ ۱۰۶۷

غزلیات

نازی است از آن جانب و نازی که چه گویم
مائیم و نیازی و نیازی که چه گویم

تا طاق دو ابروش مرا قبله نما شد
کردیم نمازی و نمازی که چه گویم

دل سوختهٔ آتش عشقیم که چون موم
دیدم گدازی و گدازی که چه گویم

این سینهٔ ما مخزن اسرار الهی است
رازیست در این سینه و رازی که چه گویم

خوش سلطنتی یافتم از دولت محمود
مائیم و ایازی و ایازی که چه گویم

ساز دل ما مطرب عشاق چه بنواخت
آواز به ساز آمد و سازی که چه گویم

سید به سوی کعبهٔ مقصود روان شد
اکبر بُود این حج و حجازی که چه گویم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}