غزل شمارهٔ ۱۰۷۹

غزلیات

آتش عشقش خوشی افروختم
نام و ننگ و نیک و بد را سوختم

سوختم پروانهٔ جان و دلم
شمع جمع عاشقان افروختم

خرقهٔ ناموس بدریدم دگر
جامهٔ رندانه ای بردوختم

گوهری بخریدم از صراف عشق
نقد و نسیه در بها بفروختم

عالم عشقم چو من عالم کجاست
عالمی را علم عشق آموختم

نعمت الله حاصل عمر من است
حاصل عمر خوشی اندوختم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}