غزل شمارهٔ ۱۰۸۷

غزلیات

همچو ما کیست مست در عالم
عاشق و می پرست در عالم

شادی ما شراب می نوشد
رند مستی که هست درعالم

باش عهد درست پیوسته
تا نیابی شکست در عالم

عارف حق پرست دانی کیست
آنکه از خود برست در عالم

بر در می فروش بنشستم
که از این به نشست در عالم

نیک بنگر در آینه او را
تا نگوئی بدست در عالم

سید کاینات مظهر ذات
آنکه جد من است در عالم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}