غزل شمارهٔ ۱۱۰۳

غزلیات

علم توحید نیک می دانم
خوش به ذوق این کتاب می خوانم

دو نگویم نه مشرکم حاشا
من یکی گویم و مسلمانم

می عشقش به ذوق می نوشم
رندم و ترک باده نتوانم

گاه در جمع و فارغ از هجرم
گاه چون زلف بت پرستانم

در همه حال با خدای خودم
نه غلط می کنم که خود آنم

مظهر اسم اعظم اویم
حافظ حرف حرف قرآنم

سید مجلس خراباتم
ساقی بزم باده نوشانم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}