غزل شمارهٔ ۱۱۰۵

غزلیات

مطرب خوش نوای رندانم
ساقی بزم باده نوشانم

سخن عاشقان اگر خواهی
بشنو از من که خوش همی خوانم

جام بر دست و مست و لایعقل
گرد رندان مدام گردانم

بزم عشق است مجلس دائم
روز و شب عاشق حریفانم

ساغر دُرد درد می نوشم
به از این خود دوا نمی دانم

صورتم موج و معنیم بحر است
ظاهراً این و باطناً آنم

می کشم خوان پادشاهانه
نعمت الله رسید مهمانم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}