غزل شمارهٔ ۱۱۲۰

غزلیات

هر چه بینم به نور او بینم
گل وصلش به دست او چینم

غیر او چون که نیست در عالم
پیش غیری چگونه بنشینم

صورتا جامم و به معنی می
باطناً آن و ظاهراً اینم

خسرو عاشقان سرمستم
بلکه جان عزیز شیرینم

غیر او در دلم نمی گنجد
این چنین است غیرت دینم

نفسم جان به این و آن بخشد
این و آن می کنند تحسینم

نعمت الله به من نماید رو
جام گیتی نما چو می بینم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}