غزل شمارهٔ ۱۱۵۱

غزلیات

ما آینه در نمد کشیدیم
دامن ز خودی خود کشیدیم

پرگار صفت به گرد نقطه
خط بر سر نیک و بد کشیدیم

بودیم حباب و غرقه گشتیم
واحد به سوی احد کشیدیم

گرمی به حساب خورد رندی
ما ساغر بی عدد کشیدیم

دردی کش کوی می فروشیم
بحر ازل و ابد کشیدیم

دردیست به کس نمی توان گفت
آن رنج که از خرد کشیدیم

شادی روان نعمت الله
هر دم جامی دو صد کشیدیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}