غزل شمارهٔ ۱۱۵۳

غزلیات

هر آن نقشی که بر دیده کشیدیم
به جز نور جمال او ندیدیم

به گرد نقطه چون پرگار گشتیم
به آخر هم بدان اول رسیدیم

چو قطره غرق بحر عشق گشتیم
محیطی را به یک دم در کشیدیم

خراباتست و ما مست و خرابیم
ز هر خم مئی جامی چشیدیم

به عالم نعمت الله را نمودیم
از آن دم روح در مَردم دمیدیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}