غزل شمارهٔ ۱۱۹۷

غزلیات

ما خود بینیم و خود نمائیم
در آینه خود به خود نمائیم

رندیم و مدام همدم جام
اما تو کجا و ما کجائیم

بحریم و حباب و موج و جوئیم
مائیم که هم حجاب مائیم

هر دم نقشی خیال بندیم
تا بسته تمام برگشائیم

یک رنگ به صد هزار رنگیم
یک جای به صد هزار جائیم

مستیم و خراب در خرابات
رندانه سرود می سرائیم

عالم یابند نعمت از ما
دارندهٔ نعمت خدائیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}