غزل شمارهٔ ۱۲۰۰

غزلیات

ما بندهٔ مطلق خدائیم
فرزند یقین مصطفائیم

در مجمع انبیا حریفیم
سر حلقهٔ جلمه اولیائیم

او با ما ، ما ندیم اوئیم
آیا تو کجا و ما کجائیم

مستیم ز شراب وحدت عشق
مستانه سرود می سرائیم

تا واصل ذات خویش گشتیم
با هر صفتی دمی سرائیم

یک معنی و صدهزار صورت
در دیدهٔ خلق می نمائیم

سید ز خودی خود فنا شد
والله به خدا که ما خدائیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}