غزل شمارهٔ ۱۲۱۳

غزلیات

نور چشمست او به او بینیم
لاجرم جمله را نکو بینیم

ما چو احول نه ایم ای بینا
کی چو احول یکی به دو بینیم

آینه گر هزار می نگریم
خود و محبوب روبرو بینیم

مجمع زلف او پریشان شد
حال مجموع مو به مو بینیم

آفتابی به ماه می یابیم
بلکه او را به نور او بینیم

موج بحریم و سو به سو گردیم
آب در دیده سو به سو بینیم

همه عالم چو نعمت الله است
غیر او را بگو که چو بینیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}