غزل شمارهٔ ۱۲۲۰

غزلیات

ما عاشق چشم مست عشقیم
سرمست می الست عشقیم

سودا زدگان باده نوشیم
شوریده و می پرست عشقیم

گلدستهٔ باغ لایزالیم
پیوسته چو گل به دست عشقیم

از هستی خویش نیست گشتیم
هستیم چنانکه مست عشقیم

در خلوت خانهٔ خرابات
رندانه حریف مست عشقیم

مائیم که ماهی محیطیم
افتاده به دام شست عشقیم

گه سید و گاه بنده باشیم
گه عالی و گاه پست عشقیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}