غزل شمارهٔ ۱۲۵۶

غزلیات

هرچه بینی به نور او می بین
بلکه او را به او نکو می بین

نظری کن در آینه بنگر
خود و معشوق روبرو می بین

زلف محبوب را به دست آور
زلف بگشا و مو به مو می بین

خوش درین بحر ما در آ با ما
آب می جو و سو به سو می بین

یکی اندر یکی ، یکی باشد
گرتو احول شدی به دو می بین

در خرابات عشق مستانه
جام می نوش و هم سبو می بین

غیر او نیست سید و بنده
سید و بنده را به او می بین

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}