غزل شمارهٔ ۱۳۱۰

غزلیات

در دیده توئی و دیده ام تو
در دیده مشو که دیده ام تو

از من تو کناره کی توانی
چون درکش خود کشیده ام تو

هر کس یاری گزید ای دوست
من بر همگان گزیده ام تو

سرمستم و جام باده بر دست
مهمان من و رسیده ام تو

ای نور دو چشم نعمت الله
در دیده توئی و دیده ام تو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}