غزل شمارهٔ ۱۳۲۴

غزلیات

ای دل گشایشی ز در عاشقان بجو
آسایشی ز صحبت صاحبدلان بجو

در یوزه ای ز همت مردان حق بکن
بخشایشی ز خدمت این دوستان بجو

پروانه ای ز آتش عشقش بسوز دل
آن لحظه آروزی دل و کام جان بجو

از خود در آ به خلوت جانانه رو خرام
چون بی نشان شدی ز خود آن دم نشان بجو

گر طالب حقیقتی مطلوب نزد تو است
دریاب و آرزوی دل طالبان بجو

ذرات کاینات ز خورشید روی او
روشن شدند ذره به ذره عیان بجو

سید ازین میان و کنارش طلب مکن
پرُتر شو از کنار و برون از میان بجو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}