غزل شمارهٔ ۱۴۴۴

غزلیات

دامن عاشقان ز دست مده
جام می جز به رند مست مده

خاطر ما چو زلف خود مشکن
سر موئی به ما شکست مده

می به زاهد مده که حیف بود
جز به مستان می پرست مده

حالیا حال را غنیمت دان
وقت خود را به نیست و هست مده

نعمت الله را به دست آور
این چنین نعمتی ز دست مده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}