غزل شمارهٔ ۱۴۴۶

غزلیات

می عشقش به شیر مردان ده
دُرد دردش به دردمندان ده

ساقیا دست ما و دامن تو
ساغر می به دست یاران ده

می به زاهد مده که باشد حیف
درد وی جام می به رندان ده

جرعه نوشان جام خود بگذار
جرعهٔ جام خود به ایشان ده

کربلا را به عاشقان بخشی
بخش من ز آن بلا فراوان ده

نوش کن جام می که نوشت باد
جرعه ای هم به باده نوشان ده

نعمت الله مده به می خواران
میر مستان به می پرستان ده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}