غزل شمارهٔ ۱۵۱۶

غزلیات

جان و جانان توئی چه پنداری
باش یکتا دوئی چه پنداری

از حدوث قدم چه می گوئی
کهنه و نو ، نوی چه پنداری

گفتمت عاشقانه می ، می نوش
قول ما نشنوی چه پنداری

راه میخانه را غلط کردی
به خطا می روی چه پنداری

ما چنین مست و تو چنان مخمور
تو چو ما کی شوی چه پنداری

یار در خانه و تو سرگشته
در به در می روی چه پنداری

می و جامی و سید و بنده
نعمت الله توئی چه پنداری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}