شمارهٔ ۱۶

مثنویات

گر تو را دردیست رو درمان بجو
ور تو را سرّیست با مرشد بگو

گر نداری مرشدی جویاش باش
چون بدیدی گرد ِ خاک ِ پاش باش

دامن او را بگیر و بنده شو
وانگهی در بندگی پاینده شو

هرچه فرماید مکن بر وی مزید
تا مریدی گردی و چون بایزید

چیست شرط ره سخن بشنودن است
مردهٔ پیر مربی بودنست

بی مربی کار کی گردد تمام
مرشدی باید مکمل والسلام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}