شمارهٔ ۲۸

غزلیات

دلم را جز غمت سودی نماندست
در او جز درد موجودی نماندست

ز آهم در دل دلبر اثر نیست
که دل اخگر شد و دودی نماندست

طبیبا ترک درمان کن کزین درد
بکلی روی بهبودی نماندست

ز امر بود و نابودم مترسان
که فکر بود و نابودی نماندست

ز اسباب تنعم شاهدی را
به جز روی زرندودی نماندست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان

{{ metaLine }}

موردی نیست.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.poem_count }}

{{ catTitle }}

{{ total }} · {{ coupletTotal }}

خالی است.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}