شاهدی

شمارهٔ ۴۰

غزلیات

دانی که جان به فکر لبت در چه حال بود
گه غرق آب کوثر و گه در زلال بود

خال سیه ز روی ملاحت بر آن جبین
گویی به بام کعبه معنی بلال بود

با آنکه عقل موی شکافد خرد ندید
در حل مشکلات دهان تو لال بود

در نسبت جمال تو حیران شدند خلق
زیرا که حسن طلعت تو بی مثال بود

با ذره دهان توام حیرتی گذشت
کانجا نه عقل و فهم و خرد ر ا مجال بود

اندر خیال موی میان تو شاهدی
مجنون صفت همیشه خیا لش محال بود

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} گفتار · {{ coupletTotal }} بیت

گفتارها

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}