شمارهٔ ۷۳

غزلیات

دل دید قدت ز قامت افتاد
در واقعۀ قیامت افتاد

جان رفت که دل رهاند از عشق
خود نیز در این ملامت افتاد

هر کو به سلام عشق آمد
آنجا ز رهی سلامت افتاد

وان کو نکشید جام عشقت
آخر به رهی ندامت افتاد

هر کس که بداد دین به دنیا
سودش همگی غرامت افتاد

در عشق تو شاهدی در افتاد
یارب که بدین ملامت افتاد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}