شمارهٔ ۹۸

غزلیات

چون در صفت آن لب شکر شکن آیم
با معنی بس نازک و شیرین سخن آیم

با سرو و صنوبر نشود ملتفتم دل
بی قامت رعنای تو گر در چمن آیم

طوطی صفتم روی در آئینه به پیش آر
تا صورت خود بینم و اندر سخن آیم

چون غنچه به فکر دهنت پیرهن از شوق
صد پاره کنم تیر ز دل خونین بدن آیم

از باغ جمال تو عجب نیست اگر من
با سرو و گل و سنبل و با یاسمن آیم

فکرم به خیالات میان تو چو تنگ است
با تنگ ولی هم به خیال دهن آیم

ای شاهدی از محنت غربت گله تا چند
کو زاد ره و راحله تا با وطن آیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}