شمارهٔ ۱۲۲

غزلیات

دلا گر عشق مهروئی نداری
برو کز معرفت بوئی نداری

بیا ای سرو و بر چشمم بکن جا
کزین بهتر لب جویی نداری

برو ای ماه با رویش مزن لاف
که خال و چشم و ابرویی نداری

برو ای شاهدی و گوشه ای گیر
که چون او چشم جادویی نداری

مکش جانا به تندی شاهدی را
که چون او یار خوش خویی نداری

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}