شمارهٔ ۱۳

غزلیات

ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوب
وی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب

بر صفحه رخساره هر ماه پری روی
حرفی دو سه از دفتر حسنت شده مکتوب

محبوب ز هر روی بجز روی تو نبود
خود نیست بهر وجد بجز روی تو محبوب

بر عکس رخت چشم زلیخا نگران بود
در آینه روی خوش یوسف یعقوب

در شاهد و مشهود توئی ناظر و منظور
در عاشق و معشوق توئی طالب و مطلوب

در میکده ها غیر تو را می نپرستند
انکس که کند سجده بر سنگ و گل و چوب

جاروب غمت کرد مرا جامه دل پاک
وینخانه کنونست بکام دل جاروب

زان زلف پراکنده و زان غمزه فتان
پر گشت جهان سربسر از فتنه و آشوب

محجوب نباشد ز رخت مغربی ایدوست
گر خود به خود است از رخ زیبای تو محجوب

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}