شمارهٔ ۱۶

غزلیات

ای روی تو مهر و کَون ذرات
ذات تو برون ز نفی و اثبات

ذرّات کجا رسند در مهر
ذرات کجا و مهر هیهات

اسماء و صفات کَون هر یک
در ذات تو اند محو لذّات

نی اسم و نه نعت بود آنجا
نه رسم و نه شکل و وضع همتات

چون خاست ظهور از مظاهر
اسما و صفات را کمالات

موجود شدند بهر این کار
ارضین و عناصر و سماوات

مسطور معین و مبین
شد برورق وجود آیات

از روی نگار و از قوابل
دیدیم عیان بی محادات

یک معنی و صد هزار صورت
یک صورت و صد هزار مرآت

مصباح رخ ترا نگارا
کَونین زجاجه است مشکوات

مهر تو بغربی عیان شد
با آنکه عیان از اوست ذرّات

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}