شمارهٔ ۱۱۸

غزلیات

ما جام جهان نمای ذاتیم
ما مظهر جمله صفاتیم

ما نسخه نامه اللهیم
ما گنج طلسم کائناتیم

هم صورت واجب الوجودیم
هم معنی و جان ممکناتیم

هر چند که مجمل دو کَونیم
تفضیل جمیع مجملاتیم

برتر ز مکان و در مکانیم
بیرون ز جهات و در جهاتیم

ما هادی جمله علومیم
محبوس نحیف را نجاتیم

کو مرده بیا که روح بخشیم
کو تشنه بیا که ما فراتیم

ای درد کشیده ی دوا جوی
از ما مگذر که ما دوائیم

چون قطب ز جای خود نجنبیم
چون چرخ اگرچه بی ثباتیم

هم مغربیم و مشرق و شمس
مه ظلمت و چشمه حیاتیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}