شمارهٔ ۱۷۸

غزلیات

تا تو اندر مراتب عددی
گه دهی و گه هزار و گاه صدی

لب را قشر و قشر را لبی
جسم‌را روح و روح را جسدی

نیستی هیچ خالی از کثرت
تا درین معرض و درین صددی

گاه ابری و گاه بارانی
گاه بحری و گه برآن زبدی

بلبل نوبهار بستانی
گلرخ و ماه روی و سرو قدی

خوبی روی هر پریرویی
زیب و هر زلف و خط و خال و خدی

بحقیقت ترا جهان ولد است
گرچه او را ت این زمان ولدی

گرچه در اسم و نعت بسیاری
لیک در ذات واحد احدی

پیش از این بود مغربی ازلی
مدتی شد که گشته ابدی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}