بخش ۲ - عین الیقین

فصل اول

بهر تأکید آیت قرآن
بشنو از عقل واضح برهان

هیچ ممکن به خویش هست نشد
شیب و بالا، بلند و پست نشد

دور باطل، تسلسل است محال
اوست پس مبدء و بدوست مال

زانکه بر بود ذات خود موقوف
نشود کس چو وصف بر موصوف

نرسد جملۀ دوم به نخست
هر دو گردند منتهی به درست

ممکنیّت ز ممکنی منفک
نشود بی خلاف و شبهه و شک

هرگز او واجب الوجود نشد
منبع فضل و فیض و جود نشد

واجب آنگه نمی​شود ممکن
گردش ذات کی بود ممکن

زانکه قلب حقایق است محال
حاش للّه ز ایزد متعال

خود گرفتم که می​بگشت صفات
منقلب کی شود حقیقت ذات

صفت ذات هم نمی​گردد
هیچ هستی عدم نمی​گردد

صفت او چو اوست پاینده
هم نمود است و هم نماینده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}