بخش ۹ - الضلال المبین

فصل اول

منکر حق طبیعی آمد و بس
آن خر بدگهر، سگ ناکس

دهر را کردگار می​خواند
اثر از روزگار می​داند

نظرش تا به چرخ و انجم شد
پیشتر زان نرفت از آن گم شد

دهر را نیز همچو ما می​دان
روز و شب، ماه و سال سرگردان

شیب و بالا، هبوط و اوج و قران
صفت مثل ماست در امکان

هرکه اندر صفت چو ما باشد
حاش للّه که او خدا باشد

در «اناالدهر» سر مکنون است
من بگویم تو خود بدان چون است

به هر آن سو که گردد آن گمراه
گر بداند «فثّم وجه اللّه»

هرکه داند که این چنین باشد
کفر او خود همه یقین باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}