بخش ۱ - الفصل الرابع فی بیان مبدء العالم علم الیقین

فصل چهارم

پیشتر از جهان خدای لطیف
جوهری آفرید پاک و شریف

پس به هیبت بدو گماشت نظر
تا که بگداخت جملۀ جوهر

گشت یکسر چو بحر بی​پایان
عرش رحمان ستاده بر سر آن

پس ز ثقلش زمین فرو انداخت
و آسمانها ز دود آن برساخت

همچو گوئی بُد آن زمین و بر او
بیت معمور و جای کعبه در او

پس بگسترد باز جمله زمین
از برگوی تا که گشت چنین

کوه​ها را چو میخ زد بر وی
تا نیاید دگر خلل در وی

جویها را روانه کرد بر آن
کرد تقدیر قوت جانوران

روز یکشنبه و دوشنبه بساخت
این زمین، پس به کوهها پرداخت

کردن کوه در سه شنبه بود
چهارشنبه بساخت روزی ورود

روز پنجشنبه بود و جمعه که باز
آسمان ساخت و داد زینت و ساز

قدرت از اصل خلق واپرداخت
زین سبب روز شنبه هیچ نساخت

این چنین گفت خواجۀ کونین
چونکه تفسیر کرد «فی یومین»

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}