صائب

غزل شمارهٔ ۱۶۸۷

غزلیات

صفیر شهپر توفیق، حسن آوازست
کمند عشرت رم کرده رشته سازست

فروغ نور تجلی به طور می گوید
که کار مردم بی دست و پا خداسازست

تو صاف کرده مده پشت خویش بر دیوار
که حسن، تشنه آیینه نظربازست

به خاک پای خم و گردش پیاله قسم
که تازیانه گلگون می، رگ سازست

ز جام حافظ شیراز مست گردیده است
کلام صائب ازان رو شراب شیرازست

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}