غزل شمارهٔ ۲۲۱۹

غزلیات

لطف و قهر زمانه هر دو یکی است
گره دام و دانه هر دو یکی است

پشت و رو نیست کار دنیا را
شب و روز زمانه هر دو یکی است

دیده خوابناک غفلت را
صور حشر و فسانه هر دو یکی است

خنده برق در سبکسیری
با نشاط زمانه هر دو یکی است

خاکساران بی تعین را
مسند و آستانه هر دو یکی است

نقد باشد قیامت عاشق
پیش ما گور و خانه هر دو یکی است

نیست از هم جدا دل و دلدار
چون دو لب، این دو دانه هر دو یکی است

جلوه آب خضر در ظلمات
با شراب شبانه هر دو یکی است

خانه با یار خانگی زیباست
ورنه زندان و خانه هر دو یکی است

ما که از بال خویش در قفسیم
بیضه و آشیانه هر دو یکی است

نسبت کشتی شکسته ما
با کنار و میانه هر دو یکی است

صائب این آن غزل که تنها گفت
بد و نیک زمانه هر دو یکی است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}