غزل شمارهٔ ۲۲۵۲

غزلیات

از حسن تو جیب خاک پر ماه است
یوسف ز خجالت تو در چاه است

خالی که ز گردن تو می تابد
همچشم ستاره سحرگاه است

بگذار جگی جگی ببوسم من
خالی که بر آن جگی جگی گاه است

عمر عاشق ز خضر کمتر نیست
این رشته ز پیچ و تاب کوتاه است

هر آینه راست جوهر خاصی
آیینه سینه جوهرش آه است

در منزل کفر و دین نمی ماند
با عشق سبکروی که همراه است

انگشت به هیچ حرف نگذارد
از درد سخن کسی که آگاه است

صائب ز زمین دل برون آور
طول املی که ریشه آه است

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}