غزل شمارهٔ ۲۷۲۲

غزلیات

غفلت دل از شراب ناب افزون می شود
ناروایی در متاع از آب افزون می شود

می فزاید بر شتاب زندگی قد دوتا
در ته پل سرعت سیلاب افزون می شود

دیده ارباب غفلت را، ز بوی پیرهن
پرده ای بر پرده های خواب افزون می شود

می کند داغ محبت ناتمامان را تمام
ماه نو از مهر عالمتاب افزون می شود

شد ز خط لعل لب میگون او سیرابتر
چشمه را در نوبهاران آب افزون می شود

می زند بر آتش لب تشنگان دامن سراب
سوزش پروانه در مهتاب افزون می شود

می فزاید هر قدر بر خط مشکین پیچ وتاب
عشق را اسباب پیچ وتاب افزون می شود

نیست ممکن کعبه را بیرون ز یکتایی برد
هر قدر از شش جهت محراب افزون می شود

می زند کان نمک ناخن به داغ تشنگی
رغبت می در شب مهتاب افزون می شود

می فزاید اعتبار حسن راصائب حیا
قیمت گوهر به قدر آب افزون می شود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}