غزل شمارهٔ ۳۴۶۶

غزلیات

جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟
دامن جان مرا زین ته دیوار کشد

نظر پاک به خاک است برابر امروز
ورنه آیینه چرا حسرت دیدار کشد؟

ذوق آزار اگر این است که من یافته ام
جای رحم است بر آن کس که ز پا خار کشد

از جهان چشم بپوشید که این خاک سیاه
سرمه خواب به چشم و دل بیدار کشد

نتواند خرد از عالم گل بیرون رفت
کور اگر نیست چرا دست به دیوار کشد؟

نبرد طوطی اگر حرف ز مجلس بیرون
در بغل آینه را تنگ چو زنگار کشد

لب پیمانه به گفتار نیاورد او را
خط مگر حرفی ازان لعل گهربار کشد

خاطر مردم آزاده پریشان نشود
از خزان سرو محال است که آزار کشد

سر برآرد ز گریبان مسیحا صائب
سوزنی کز قدم راهروان خار کشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}