شمارهٔ ۱۳۵

غزلیات

ساقی من از خمار شبانه مشوشم
وقت است اگر به باده‌ی باقی کنی خوشم

آن آب هم طویله آتش به من رسان
باشم که یک زمان زنی آبی بر آتشم

الا به دست باده دوشین دوش نیست
زهری که من ز دست جفای تو می‌چشم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}