شمارهٔ ۱۸۲

غزلیات

مشک می رنگ، بر سمن چه زنی
شب دیرند، بر بدن چه زنی

با سپه زنگ سرکشی چه کنی
خیمه بر دامن ختن چه زنی

تو مهی ای پسر برهنه بهی
بر تن از ابر پیرهن چه زنی

باده، ده موسم است سرچه کشی
بوسه ده فرصت است تن چه زنی

بر رخ و عارضش رسید اثیر
شعر در وصف یاسمن چه زنی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}