شمارهٔ ۱۶

قطعات

ای وزیری که گوش هوش تو را
از پس پرده ی قضا خبر است

دیده ی فطنت تو می بیند
هرچه ایام را به پرده در است

پرده های رواق کردونت
شده محرم چو پرده های دراست

غیب همخوابه فراست توست
گرچه خاتون پرده ی قدر است

خوش نوائی است صیت تو لیکن
زخمه اکنون ز پرده دگراست

پرده از روی کار باز مگیر
که در او چشم خورده ی دگراست

کنه پرده دار بی معنی است
که بر این پرده طعنه را گذر است

نقش آن خام قلتپان دیدن
دیده را همچو پرده بصر است

پرده نام و ننگ من بدرید
نیست این پرده دار، پرده دراست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}